15 Eylül 2012 Cumartesi

Bertrand Russell, Jean-Jacques Rousseau, Samuel Johnson ve Kurt Gödel

EK, 4-9-2017










"Rousseau yazılarında, bilim ve sanatın egoların güçlenmesine ve dünyanın daha çekilmez bir yer haline gelmesine nasıl neden olabileceğini anlatmaya çabalamıştır. Tarih bilimsel gelişmeleri kendi kişisel hırslarının gerçekleşmesi için kullanmaya çalışan kişiler ve toplumların insanlara çektirdiği acılarla doludur. Ego'nun insanları ve toplumları ne hale getirdiğini ...." 

Yorum:  Rousseau'nun öngörülerini Bilim ve Sanat konusunda genel olarak günümüzde yanlışlayan ne kadar kanıt toplayabiliriz? Peki bu değerli alanların; Bilim ve Sanat'ın kötü kullanımının viral yayılımı gözler önünde değil mi?

Rousseau,  belki dinlerin ahlakı sağlamlaştıracağına inanıyordu. Ama günümüzde herhangi bir inanç sistemi / dinler bu inancı ne kadar doğrulayabiliyor? Aynen Bilim ve Sanat da olduğu gibi, genel kötü kullanımın viral yayılımı gözler önünde değil mi?

Kötü kullanım; bilinçli / bilinçsiz, söz konusu ise, değerler de ancak bunların yayılımını hızlandıran bir araca dönüşüyor. Böyle olunca, insanların irdeleyebilme güçleri giderek ellerinden alınmıyor mu? Ne acıdır ki bilim ve sanatın ürünleri, teknolji vs ile iyice semiren POPÜLER KÜLTÜR egoları kışkırtarak TÜKETİMİ artırmak yolu ile tüm acıların üzerine kılıf uydurarak 0 insan toplulukları arasındaki KUTUPLAŞMALARI, AŞIRI REKABETİ sonsuz artırarak , DİN, BİLİM ve SANATI da avucunun içine almış görünüyor. 

Aksi için kanıtlarınız varsa, lütfen paylaşınız.

A.Şükran Demiralp, 4-9-2017     
  





03-09-2012
Kurt Gödel ve Samuel Johnson'dan
Aynı yazının değişken derinlik ile iki boyutlu düzenlemesi için lütfen tıklayınız:


Kurt Gödel (KG) [*]Avusturyalı-Amerikan mantıkçı, matematikçi ve matematik felsefecisidir. Kendi ismiyle anılan Gödel'in eksliklik teoremi ile tanınır:
§ Sistem aynı zamanda hem tutarlı hem de eksiksiz olamaz.
§ Belitlerin (aksiyomların) tutarlılığı sistem içerisinde kanıtlanamaz.
Samuel_Johnson (SJ) [**] İngiliz yazar, şair, mizah ustası, biyograf ve sözlükbilimci. Ünlü sözlerinden:
§ Bir plandan yoksunsan, başkasının planının bir parçası olursun.
§ Bilmediğimiz şeyler bizi felakete sürüklemez. Bizi felakete sürükleyen şeyler gayet iyi bildiğimizi sandığımız fakat öyle olmayan şeylerdir.

Bertrand Russell (BR) ve Jean-Jacques Rousseau(JJR)

Cumhuriyet Bilim ve Teknoloji eki, sayı: 1327-1328-1329, Bozkurt Güvenç, Osman Bahadır, Celal Şengör ve Yiğit Akçalı’nın yazılarından yola çıkan bir deneme:
Dünyanın 2012’deki durumuna baktığımızda geçmişten günümüze kök / temel sorun JJR, BR, ... gibi düşünürlerin üretimleri midir? Yoksa, her dönem genel nüfusa oranı düşük olan; toplumlardaki insanların nitelik [***] dokusuna bağlı olarak, gerçek düşünür / bilim adamı / sanatçı / yaratıcı, özgür insan sayısı mıdır?
JJR, BR bu dünyaya gelmemiş olsalardı, dünyamız için daha mı iyi olacaktı?
Resmin büyük bir kısmını görebiliyor muyuz? “Üretebilen az sayıda insan ve bu üretimler içinden kendi otoritesini güçlendirecek bazılarını (işine gelenleri) sahiplenen / seçen otoriteler ve bu otoritelerin seçimlerini sorgula(ya)maksızın kabullenen, boyun eğen, üretemeyen çok sayıda insan! Dünyadaki silah üretimleri [****], petrol savaşları, GDO’lar gibi örneklerde olduğu gibi…”:
· JJR’nin doğa sevgisi, bilimin doğaya zarar verebileceği kaygısı 1700’lü yıllardan bu yana “otoritelerce” ne derecede önemsenmiş? Öte yandan JJR: “Devletin temelinde dinin de olması gerektiğini savunur. [1] Tüm dünya devletlerine baktığımızda, genel olarak devletin içinde baskın bir dinin kurumsallaştığını görebiliyoruz.
· BR: “Kendi refahımızı, herkesin refahının güvence altına alınmasının dışında bir yolla güvence altına alamayız. Kendinizin mutlu olmasını diliyorsanız, başkalarının da mutlu olmasına rıza göstermek zorundasınız.” [2] Bu düşünce 1900’lü yıllardan bu yana “otoritelerce” ne derecede önemsenmiş? Öte yandan BR: “Dünyayı savaş tehlikesinden koruyacak tek bir yol vardır; dünya çapında yetkiye sahip olacak ve dünyada bütün silahların tekelini elinde bulunduracak bir tek otoritenin kurulması.” Düşüncesi kendilerini “otorite” kabul eden gelişmiş ülkelerin (!) inanç sistemleri başta olmak üzere, bilimi, sanatı da kullanarak, Petrol, GDO politikaları, HES’ler gibi uygulamalarla, tüm ama tüm silahları tekellerine almayı sürdürdüklerini görüyoruz.
Ayrıca BR aynı zamanda:
“Düşünce özgürlüğü lehindeki temel sav, bütün inançlarımızın kuşku götürür olmasıdır.” Ve “Düşüncelerim için ölmeyi göze almam çünkü yanılıyor olabilirim.” [2] de demiştir.

"Bilimler ve Sanatlar Üstüne Söylev Fransız düşünür Jean-Jacques Rousseau tarafından 1750 yılında Dijon Akademisi’nin açtığı yarışmada “ Bilimlerin ve sanatların gelişmesi ahlakın düzelmesine yardım etmiş midir?” sorusuna yanıt olarak yazılmış çalışmadır. Rousseau yarışma sorusuna doğrudan “hayır”cevabını vermiştir." [3]

Fransız Dijon Akademisi neden “ Bilimlerin ve sanatların gelişmesi ahlakın düzelmesine yardım etmiş midir?” başlıklı bir yarışma düzenlemiştir? Ve neden bu yarışmada JJR “hayır”yanıtı ile birincilik ödülü almıştır?
Artık eskiye göre otoritelerin etkisinden kurtulmaya başlayan sanatın ve gelişen bilimin yüzyıllarca daha ahlaklı olmayı sağlayamayan dinin yerini alacağı kuşkusu var mıdır?

Günümüzde gelinen noktalardan biri de, ödüller ve cezaların yönettiği bir dünyada, “ödül” ve “ceza”nın yozlaşmadaki payının ihmal edilebildiğidir. Ödül kazanan görüş, birden diğer görüşler üzerinde egemenlik kurabilmekte, “Bilimin bir anlık olabilmesi (BR)”görüşündeki“an”ları çook uzatabilmektedir.

Günümüzde gelişen bilime rağmen, bilimsel düşünce; bilimsel şüphecilik, toplum katmanlarına yayılamamıştır. Bu nedenle topluma rol-model olacak kişilerin, genel nitelik dokusunun iyileşebilmesi için, etik kurallara ve bilimsel şüpheciliğe önce kendilerinin uymaları beklenir.

Bu durumda toplumların nitelik dokusunu iyileştirmenin yolu, akademisyenlerin kendi aralarında JJR’ci / BR’ci vbg. taraflara bölünerek “atışmaları” olmasa gerekir. Toplum zaten kendi içinde böyle bir tarafa sıkı sıkıya sarılarak bölünmüyor mu? İnsanlar en ufak bir kışkırtmada “elmacı, armutçu” gibi “taraf” olmaya hazır beklemekteler.
JJR 1700’lü yıllarda bilim ve sanatı yeterince değerlendirememiş olabilir.
BR, 1900’lü yıllarda tüm şüpheciliğine ve otoritelere karşı bir tavır izlemesine rağmen dünya barışı için bir otorite kurulması çelişkisine düşmüş olabilir.

2000’li yıllarda “bizler” neler yapıyoruz???
Yapılması gereken, şimdilik, benim bildiğim kadarıyla şimdiye dek gerçek anlamda yapıl(a)mamış olanlardır, örneğin:
· “Kalıpların Sorgulanması” [4]
· Toplumlardaki insanların tüm otorite ve korkulardan sıyrılarak sorgulamaya; “soru sormaya” teşvik edilmeleri [5]
· Etik değerlerin yerleşmesi için önce milletin vekillerinin örnek tavır sergilemeye öncü olabilmeleri [6]
EKLER:
Akademisyen / uzman olmayan toplumdan bir kişi olarak yapmaya çalıştığım:
· Genel olarak her türlü üretim için kurguyu öznelleştirmeden "O kişi", "O konu",..., ile ilgili gözden kaçmış önemli bir yanı, gerçeği, yanılgıyı, ..., gözönüne serme çabasındayım.
· Etik değerleri önemli buluyorum.
· Geniş kitlelere nasıl bir iz bırakabileceğinin analizini yapabilmeye çalışıyorum.
· Her türlü nesnel eleştiriye de açığım.
[***] http://tinaztitiz.com/  linkinden alıntı; Nitelik: "Kişinin sergilediği tutum ve davranışlarını belirleyen 4 bileşendir:
1. Zihinsel yetkinliği (zeka türüne göre yetkinliği),
2. Bilgi-beceri düzeyi(eğitimi),
3. Ruhsal sağlık düzeyi,
4. Evrensel ahlâki normlar açısından düzeyi (‘zarar verme’ ilkesi).
Bu 4 bileşenin tanımladığı olguya kişinin niteliği, kişilerin niteliklerinden oluşan olguya ise toplumun nitelik dokusu denilebilir."
“Nitelik”i bu dört bileşene göre değerlendirilebilirse, sadece 1, 2, 3 / 4’de değerlendirmeye göre daha sağlam sonuçlara ulaşabilir. 3ncü madde nedeni ile gözden kaçan nitelikli insanlar değerlendirilebilir. Örnek: John Nash: Şizofren tanısı almış ünlü bir matematikçidir. Samuel Johson, Tourette Sendromu tanısı almış ünlü bir sözlük bilimci, Kurt Gödel yoğun takıntıları olan ünlü bir matematikçidir.
 [****] http://www.ee.bilkent.edu.tr/~haldun/publications/ozaktas291.pdf linki, TÜKETİCİ TERCİHLERİ'nden: "...bu araştırmalar önemli ölçüde tüketicilere yönelik olmayan SİLAH gibi ürünlerin geliştirilmesi amacıyla devletler tarafından desteklenmiştir ve büyük ölçüde tüketici tercihlerini yansıtmamaktadır."


[2] http://tr.wikiquote.org/wiki/Bertrand_Russell ve“BR, Sorgulayan Deneler” kitabı



[5] M.Tınaz Titiz, SORUNLARIN İNTİKAMI kitabı, Korkmama özgürlüğü, temel hak ve özgürlüklerin birinci sırasında yer alıp, bu aslında “haklarını kullanmaktan korkmama özgürlüğü”dür.

Yazının sonu:
· http://tr.wikipedia.org/wiki/Jean-Jacques_Roussea‘ 1700’lü yıllardan:"Erdem ile bilgisizlik ve erdemsizlikle bilgi arasında bağlantı kuran Rousseau bilginin erdem üzerinde olumlu hiçbir katkısı olmadığını savunur ve bunu şu örnekle açıklar: ' Fizikçilerimiz, matematikçilerimiz, kimyacılarımız, astronomlarımız, şairlerimiz, müzikçileriz, ressamlarımız var ama değerli yurttaşlarımız yok.' "
· M.Tınaz Titiz, SORUNLARIN İNTİKAMI kitabı, SAHTE SANATLAR TOPLUMU'undan alıntı, 2000’li yıllar: "..Örneğin sahte politikacı, sahte bilim adamı, sahte ekonomist ve sahte sanatçı öyle bir birlik kurmaktadırlar ki, birisine dokunduğunuz zaman hepsinin sesi çıkmakta, hepsi birbirini kollamaktadır. Çünkü bütün bu kesimler, varlıklarını ancak birbirinin desteği ile mümkün olabileceğinin bilincindedirler. Buradan şu anlaşılmaktadır: Eğer bu kesimlerden birisi yerine, gerçeği geçebilse, diğerleri dayanıksız kalacaktır."
·      Prof. Dr. Mehmet Şener, 31 -8-2012, Cumhuriyet Bilim ve Teknoloji eki, ÇOK DİSİPLİNLİ ETİK KONGRESİNİN ARDINDAN yazısından alıntı, 2000’li yıllar:  ".....Bir insanın etik temelde sorgulayabilmesi için, o insanın iradesinin herhangi bir otoritenin vesayeti / baskısı altında kalmadan karar verme özgürlüğüne sahip olması, nasıl davranacağı konusunda seçeneklerinin elinden alınmış olmaması gerekmektedir."
Teşekkür:
CBT Bilim ve Teknoloji Dergisi ekibine: Toplumu sorgulamaya teşvik ettiği için.
Saygılarımla,
A.Şükran Demiralp






12 Eylül 2012 Çarşamba

Enerji Verimliliği ve Kanonik Konuşma, Yazma


12-09-2012

İki boyutlu yazım ortamının iki boyutlu kullanımı. Açıklama için Bkz. http://tinyurl.com/9qezv69).

NOT: İki boyutlu kullanım için: "kamuya açık (herkesçe serbest kullanılabilir)" 


Wikipedia'dan: "Enerji, bir cisim ya da sistemin iş yapabilme yeteneği, "yaratılan güç" anlamındadır. Doğrudan ölçülemeyen bir değer olup fiziksel bir sistemin durumunu değiştirmek için yapılması gereken iş yoluyla veya enerji türüne göre değişik hesaplamalar yoluyla bulunabilir.
 
Enerji korunumlu bir büyüklüktür aynı zamanda biçim değiştirebilir. Bunun en sıradan örneği Hidroelektrik Santrallerinde elektrik enerjisine dönüştürülen, suyun potansiyel enerjisidir. Bu dönüşüm işlemi pratikte birebir olamaz, kayıplar oluşur.
 
Enerji korunumlu bir büyüklük olmasına rağmen diğer biçime dönüştürülemeyen ve dolayısıyla ısı olarak etrafa yayılan enerji, teknik terimle kayıp olarak nitelendirilir." *
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
*http://tr.wikipedia.org/wiki/Enerji
 
 
Bizler enerjilerimizi ne ölçüde verimli / minimum "kayıp"la kullanabiliyoruz?
 
 
 
 
Bir olgu sunumu:
 
"Büyük, merkezi ısıtmalı ve eski bir sitede oturuyorum. 2011 Aralık sonundan beri “ENERJİ VERİMLİLİĞİ İÇİN RADYATÖRLERE ISI_PAY ÖLÇER TAKILMASI”nı konuşuyor, bilgilenmeye ve karar vermeye çalışıyoruz.
 
Sitemizde her dairenin radyatörlerine ısı_pay ölçer takmanın toplam maliyeti:
 
Yaklaşık (bu günlerdeki kur üzerinden) 1.000.000 /10^6/ BirMilyonTürkLirası veya 450 Euro civarında görünüyor. Eğer radyatörlerimizin değişmesi, merkezi sistemimizin yeni sisteme uyumsuzluk nedeni ile umulmadık bir arıza yapması gibi durumlar söz konusu olmazsa!
 
Resmi toplantılar:
 
Bu konuda şimdiye dek birisi yaklaşık 8, diğer ikisi de 5 saat süren site olağanüstü genel kurul toplantıları yaptık.
 
8 saatlik toplantı aynı zamanda vidyoya alındı.
 
Her birinde saatlerce tutanak tutuldu.
 
Sonra bu tutanaklar temize çekildi ve 100’e yakın blok yöneticisine dağıtıldı.
 
Her bir toplantıda, bir önceki toplantı tutanaklarının çoğu blok yöneticisi tarafından okunmadığı gözlendi.
 
Bir de gayri resmi olanlar var:
 
“Bilgilendirme” konuşmaları, oluşturulan komisyonun kendi arasında yaptığı toplantı, işi yapmaya yetkili firmalarla yönetim kurulunun ve ısı_pay ölçer komisyonunun yaptığı toplantılar, sorumluluk sahibi blok yöneticilerinin bilgi birikimlerini rapor ettiği ve /veya kendi bloklarında yaptığı toplantılar. Benim gibi yetkili firmalarla dakikalarca telefon görüşmesi yapan bazı site sakinlerinin ayırdığı zaman. İnternetten yapılan araştırmalar vbg…
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
Örneğin: http://www.emo.org.tr/genel/sss.php?grubu=ENERJİVERİMLİLİĞİ iinkinde “Sıkça sorulan sorular” bölümüne de sordum:
 
“Merhabalar,

‘Enerji Verimliliği’ çerçevesinde, merkezi ısıtma sistemleri olan blok ve sitelerde, ‘ısı pay ölçer’ uygulanması konusunda sorularım:

1516 daireli 24-25 yıllık, merkezi ısıtma sistemi olan bir sitede oturuyorum.

Kanun çıktı, zorunludur şeklinde bir korku ve telaş ile site yönetimi ne yapacağını şaşırmış durumda.
Hiçbir firma da sistem garantisi veremiyor. Genelde "yapılsın, deneyelim, görelim" düşüncesiyle hareket etmeye eğilimli görünüyor.

Digital uzaktan okumalar, evin konumu gibi birçok faktörün sistemde karışıklık yaratabileceği görüşleri de var.
İnternette bu konuda mahkemelik siteler var.

Bir makine mühendisinin: "Yurt dışında 100 parametreye göre kurulan sistem, ülkemize ithal gelirken 90 parametresi yok sayılabiliyor. Bu nedenle de‘çok riskli’ olabilir."görüşü var.
Bu konularla ilgili görüşlerinizi rica ediyorum.

Saygılarımla,
A.Şükran Demiralp”
 
Henüz yanıt alamadım.
 
 
 
Ve düşünüyorum:
 
"Biz ENERJİ VERİMLİLİĞİ'ni tartışıyoruz (?)
 
Aylardır zaman ve enerjimizi bu konuya ayırdığımız halde neden hala başlangıç noktasındayız?
 
Zaman ve enerjimiz nereye gitti?
 
"Enerji korunumlu bir büyüklük olmasına rağmen,  diğer biçime dönüştürülemeyen ve dolayısıyla ısı olarak etrafa yayılan enerji, teknik terimle kayıp olarak nitelendirilir." tanıma göre "enerjimiz"etrafa "ısı" olarak yayıldı.
 
Neden?
 
 
 
Konu daha sorgulanamadan peşin "evet ve hayır"cılar var!
 
 
Neyse ki bir kısmımız da sorgulamadan “Evet”, “Hayır” ile sonuca gitmeyelim istiyoruz. Ancak, “sorgulama”, “sorulara yanıt alma” kısmında tıkanıyoruz.
 
 
Kök sorunlardan birisi linkte vurgulanan konulardan kaynaklanıyor:
 
Linkten ** alıntılar:
 
“Bu önerim yalnızca tartışma programlarına katılanlara değil, daha uzun yaşamak isteyen herkese yarar sağlayacaktır. Bu, “konuşma sürelerinin kısıtlanması” ve bunun için de “kanonik konuşma” usulunün benimsenmesidir:
 
 Uzun konuşmanın başlıca üç nedeni;
 
·         “alışkanlık”,“berrak olmayan düşünceleri berrakmış gibi gösterme isteği” ve “bir ters- bir yüz söyleyip şiş ve kebabı yakmama” eğilimidir.
·         · “Kanonik konuşma”, ifade edilmek istenen bir düşüncenin, olabilecek en kısa formda dile getirilmesi tekniğidir. Alışık olmayana başlangıçta -biraz- güç gelebilirse de kısa zamanda öğrenilir.
·         · “Kanonik ifade” nin -yalnız konuşmada değil yazmada da geçerlidir- ne olduğunun anlaşılması için, önce “uzun konuşma” nın neden(ler) i anlaşılmalıdır.
·         · Uzun konuşmanın başlıca üç nedeni; “alışkanlık”,“berrak olmayan düşünceleri berrakmış gibi gösterme isteği” ve “bir ters- bir yüz söyleyip şiş ve kebabı yakmama” eğilimidir.
·         · “Alışkanlık”, zamanla tedavi edilebilir. Diğer ikisinin ilacı ise kısa konuşmaya “zorlamak”tır.
·         · Ancak, “kısa konuşma”nın -her zaman yapıldığı gibi-iki uçtan birini seçmeye zorlamak olmadığına çok dikkat edilmelidir. “Bu fikre katılıyor musunuz, yalnız evet-hayır deyin” gibisinden “boyut daraltıcı faşizan” zorlamaların kısa konuşmayla ilgisi yoktur.
·         · “Kanonik ifade” ya da “kısa konuşma”nın temel gerekçesi, tartışmaya katılanların “konuşma özgürlüklerini” sağlamaktır. Her uzun konuşma, sıra bekleyen diğer tartışmacıların haklarından çalınmış birer parçadır. Tartışma yöneticisinin bir numaralı görevi ise, herkesin özgürlüğünü güvenceye almaktır.
·         · Doğruluğu kendinden menkul, sonu “…dir” ile biten hükümlerle dolu, o konuda düşünmemiş olmayı gizlemeye yönelik laf salatalarını kesmenin en etkin yolu, her defasında azami 1 veya 2 dakikalık konuşmaya izin vermek ve süre sonunda – cümlenin ortası dahi olsa- mekanik bir yolla “kesmek”tir. Böylece, çeşitli defalar söz almak mümkün olduğu gibi, herkese fikrini söyleme imkanı verilmiş olur.
·         · Tartışma programlarında unutulmaması gereken bir nokta, toplam sürenin 1-1.5 saati geçmemesidir. Sabahlara kadar süren bir tartışma ortamında, akıl zindeliğini koruyabilecek babayiğitler henüz ülkemizde yetişmemektedir. “
 
 
 
 
 
Konumuz:
 
“ ENERJİVERİMLİLİĞİ”. Genelde karmaşık konularda, enerjimizi, zamanımızı ve paramızı bu yöntem(sizlik)le alınan / alınamayan kararlarla yıllardır bir şekilde israf ediyoruz.
 
“Verimliliğe”nereden başlamamız gerektiği konusunda hepimize belki bir yol gösterici olabilir umuduyla yazımı paylaşıyorum.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Öneriler TV’deki bir tartışma programı için gözükse de TBMM deneyimli bir kişinin önerileri olduğunu hatırlatıyorum.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Yazının tek boyutlu (alışılagelmiş) ifadesi:

Enerji Verimliliği ve Kanonik Konuşma, Yazma
Wikipedia'dan: "Enerji, bir cisim ya da sistemin iş yapabilme yeteneği, "yaratılan güç" anlamındadır. Doğrudan ölçülemeyen bir değer olup fiziksel bir sistemin durumunu değiştirmek için yapılması gereken iş yoluyla veya enerji türüne göre değişik hesaplamalar yoluyla bulunabilir. 

Enerji korunumlu bir büyüklüktür aynı zamanda biçim değiştirebilir. Bunun en sıradan örneği Hidroelektrik Santrallerinde elektrik enerjisine dönüştürülen, suyun potansiyel enerjisidir. Bu dönüşüm işlemi pratikte birebir olamaz, kayıplar oluşur.

Enerji korunumlu bir büyüklük olmasına rağmen diğer biçime dönüştürülemeyen ve dolayısıyla ısı olarak etrafa yayılan enerji, teknik terimle kayıp olarak nitelendirilir." *

Bizler enerjilerimizi ne ölçüde verimli / minimum "kayıp"la kullanabiliyoruz?

Bir olgu sunumu:

"Büyük, merkezi ısıtmalı ve eski bir sitede oturuyorum.  2011 Aralık sonundan beri  “ENERJİ VERİMLİLİĞİ İÇİN RADYATÖRLERE ISI_PAY ÖLÇER TAKILMASI”nı konuşuyor, bilgilenmeye ve karar vermeye çalışıyoruz.  
Sitemizde her dairenin radyatörlerine ısı_pay ölçer takmanın toplam maliyeti:  Yaklaşık (bu günlerdeki kur üzerinden) 1.000.000 /10^6/ BirMilyonTürkLirası veya 450 Euro civarında görünüyor. Eğer radyatörlerimizin değişmesi, merkezi sistemimizin yeni sisteme uyumsuzluk nedeni ile umulmadık bir arıza yapması gibi durumlar söz konusu olmazsa!  

Resmi toplantılar: 

Bu konuda şimdiye dek birisi yaklaşık 8, diğer ikisi de 5 saat süren site olağanüstü genel kurul toplantıları yaptık.  

8 saatlik toplantı aynı zamanda vidyoya alındı.  

Her birinde saatlerce tutanak tutuldu.  

Sonra bu tutanaklar temize çekildi ve 100’e yakın blok yöneticisine dağıtıldı. 

Her bir toplantıda, bir önceki toplantı tutanaklarının çoğu blok yöneticisi tarafından okunmadığı gözlendi.  

Bir de gayri resmi olanlar var:  “Bilgilendirme” konuşmaları, oluşturulan komisyonun kendi arasında yaptığı toplantı, işi yapmaya yetkili firmalarla yönetim kurulunun ve ısı_pay ölçer komisyonunun yaptığı toplantılar, sorumluluk sahibi blok yöneticilerinin bilgi birikimlerini rapor ettiği ve /veya kendi bloklarında yaptığı toplantılar. Benim gibi yetkili firmalarla dakikalarca telefon görüşmesi yapan bazı site sakinlerinin ayırdığı zaman. İnternetten yapılan araştırmalar vbg… 

Örneğin:  http://www.emo.org.tr/genel/sss.php?grubu=ENERJİ VERİMLİLİĞİ iinkinde “Sıkça sorulan sorular” bölümüne de sordum: 

“Merhabalar,

‘Enerji Verimliliği’ çerçevesinde, merkezi ısıtma sistemleri olan blok ve sitelerde, ‘ısı pay ölçer’ uygulanması konusunda sorularım:

1516 daireli 24-25 yıllık, merkezi ısıtma sistemi olan bir sitede oturuyorum.
 
Kanun çıktı, zorunludur şeklinde bir korku ve telaş ile site yönetimi ne yapacağını şaşırmış durumda. 
 

Hiçbir firma da sistem garantisi veremiyor. Genelde "yapılsın, deneyelim, görelim" düşüncesiyle hareket etmeye eğilimli görünüyor.

Digital uzaktan okumalar, evin konumu gibi birçok faktörün sistemde karışıklık yaratabileceği görüşleri de var.
 

İnternette bu konuda mahkemelik siteler var.

Bir makine mühendisinin: "Yurt dışında 100 parametreye göre kurulan sistem, ülkemize ithal gelirken 90 parametresi yok sayılabiliyor. Bu nedenle de ‘çok riskli’ olabilir."görüşü var.

Bu konularla ilgili görüşlerinizi rica ediyorum.

Saygılarımla,
 

A.Şükran Demiralp” 

Henüz yanıt alamadım.
 
Ve düşünüyorum: "Biz ENERJİ VERİMLİLİĞİ'ni tartışıyoruz:-))
 
Aylardır zaman ve enerjimizi bu konuya ayırdığımız halde neden hala başlangıç noktasındayız?

Zaman ve enerjimiz nereye gitti? "Enerji korunumlu bir büyüklük olmasına rağmen diğer biçime dönüştürülemeyen ve dolayısıyla ısı olarak etrafa yayılan enerji, teknik terimle kayıp olarak nitelendirilir." tanıma göre "enerjimiz"etrafa "ısı" olarak yayıldı.

Kök problemlerden birisi: Konu daha sorgulanamadan peşin "evet ve hayır"cılar var!

Neyse ki bir kısmımız da  sorgulamadan “Evet”, “Hayır” yapay demokrasisi ile sonuca gitmeyelim istiyoruz.  Ancak, “sorgulama”, “sorulara yanıt alma” kısmında tıkanıyoruz.  

Kök sorunlardan birisi de linkte vurgulanan konulardan kaynaklanıyor: 


“Bu önerim yalnızca tartışma programlarına katılanlara değil, daha uzun yaşamak isteyen herkese yarar sağlayacaktır. Bu, “konuşma sürelerinin kısıtlanması” ve bunun için de “kanonik konuşma” usulunün benimsenmesidir:
·    Uzun konuşmanın başlıca üç nedeni; “alışkanlık”, “berrak olmayan düşünceleri berrakmış gibi gösterme isteği” ve “bir ters- bir yüz söyleyip şiş ve kebabı yakmama” eğilimidir. 

·    “Kanonik konuşma”, ifade edilmek istenen bir düşüncenin, olabilecek en kısa formda dile getirilmesi tekniğidir. Alışık olmayana başlangıçta -biraz- güç gelebilirse de kısa zamanda öğrenilir.  

·    “Kanonik ifade” nin -yalnız konuşmada değil yazmada da geçerlidir- ne olduğunun anlaşılması için, önce “uzun konuşma” nın neden(ler) i anlaşılmalıdır.  

·    Uzun konuşmanın başlıca üç nedeni; “alışkanlık”, “berrak olmayan düşünceleri berrakmış gibi gösterme isteği” ve “bir ters- bir yüz söyleyip şiş ve kebabı yakmama” eğilimidir. 

·    “Alışkanlık”, zamanla tedavi edilebilir. Diğer ikisinin ilacı ise kısa konuşmaya “zorlamak”tır. 

·    Ancak, “kısa konuşma”nın -her zaman yapıldığı gibi- iki uçtan birini seçmeye zorlamak olmadığına çok dikkat edilmelidir. “Bu fikre katılıyor musunuz, yalnız evet-hayır deyin” gibisinden “boyut daraltıcı faşizan” zorlamaların kısa konuşmayla ilgisi yoktur. 

·    “Kanonik ifade” ya da “kısa konuşma”nın temel gerekçesi, tartışmaya katılanların “konuşma özgürlüklerini” sağlamaktır. Her uzun konuşma, sıra bekleyen diğer tartışmacıların haklarından çalınmış birer parçadır. Tartışma yöneticisinin bir numaralı görevi ise, herkesin özgürlüğünü güvenceye almaktır.  

·    Doğruluğu kendinden menkul, sonu “…dir” ile biten hükümlerle dolu, o konuda düşünmemiş olmayı gizlemeye yönelik laf salatalarını kesmenin en etkin yolu, her defasında azami 1 veya 2 dakikalık konuşmaya izin vermek ve süre sonunda – cümlenin ortası dahi olsa- mekanik bir yolla “kesmek” tir. Böylece, çeşitli defalar söz almak mümkün olduğu gibi, herkese fikrini söyleme imkanı verilmiş olur.  

·    Tartışma programlarında unutulmaması gereken bir nokta, toplam sürenin 1-1.5 saati geçmemesidir. Sabahlara kadar süren bir tartışma ortamında, akıl zindeliğini koruyabilecek babayiğitler henüz ülkemizde yetişmemektedir. “ 

Yukarıdaki öneriler TV’deki bir tartışma programı için gözükse de TBMM deneyimli bir kişinin önerileri olduğunu hatırlatıyorum.
Konumuz: “ ENERJİ VERİMLİLİĞİ”. Genelde karmaşık konularda, enerjimizi , zamanımızı ve paramızı bu yöntem(sizlik)le alınan / alınamayan kararlarla  yıllardır bir şekilde israf ediyoruz.

“Verimliliğe” nereden başlamamız gerektiği konusunda hepimize belki bir yol gösterici olabilir umuduyla yazımı paylaşıyorum. 
Saygılarımla,
A.Şükran Demiralp

 *http://tr.wikipedia.org/wiki/Enerji
Fotoğraf : A.Şükran Demiralp